Waarom is een dierenadvocaat nodig en kunnen we niet opnieuw leren naast elkaar te leven in deze maatschappij? Honden zijn onlosmakelijk verbonden met ons en hebben de mens al veel gebracht (als reddingshond, waakhond, blindegeleide hond, politiehond, hond van de schillenboer, hond van de melkboer, speurhond, sociale hulphond, showhond en gezelschapshond).
Een krantenkop die ik hoop nogeens te treffen. Ik leg net de hoorn neer na een gesprek met de Partij voor de Dieren. Zij belden mij in het kader van ledenwerving en contributies en ik stelde de vraag: ‘Is er een dierenadvocaat?’.
Ok, picture this…
Twee mannen gaan met elkaar op de vuist op een zaterdagavond op het Rembrandtplein. De een slaat wat harder en heeft veel grotere vuisten dan de ander. Degene die het onderspit delft is wel degene die bleef treiteren en ondanks waarschuwingen toch doorging. De man die overging tot fysiek geweld is afgevoerd en werd binnen 24 uur afgemaakt.
Geloof je het? Natuurlijk niet. Dit is niet hoe het zou gaan in Nederland. Er wordt gesproken met beide mannen, getuigen worden gevonden en verhoord, etc. En dan nog… afmaken is nooit de uitkomst.
Bij dieren wel, maar waarom eigenlijk? Via Google News krijg ik geregeld de berichtjes in mijn mailbox en op één van mijn websites over honden, die over de Japanse Akita, trekken de berichtjes over agressief gedrag de meeste bezoekers.
In respect samenleven. Kunnen we dat?
In Nederland leren we leven met verschillende geloofsovertuigingen en sexuele geaardheden naast elkaar. Het fundamentele principe ‘mag ik zijn wie ik ben en mag ik leven’ geldt voor elke levensvorm. Je moet ook niet in een tijgerkooi stappen, want een tijger blijft een tijger.
Een goed gesocialiseerde hond zal wanneer hij wordt getreiterd en gepest eerst waarschuwen. De intensiteit van de waarschuwing stijgt en pas als hij geen andere uitweg meer ziet zal hij bijten. Let wel: ik heb het over gesocialiseerde honden, niet over verwaarloosde exemplaren of onvoorspelbare angstbijters. Een kind kan in zijn speelsheid aan oren trekken en niet elke hond vind dat fijn. Een kind pikt de waarschuwing van de hond misschien niet op. Laat daarom nooit kleine kinderen alleen met een hond!
Ik lees geregeld schrijnende verhalen waarbij er leed is aan twee kanten. Degene die gebeten is en vaak lelijke wonden heeft en de familie van de hond die hun huisgenoot heeft moeten laten afmaken en vertelt: “ik begrijp niet hoe dit heeft kunnen gebeuren, het is een lieve zachtaardige hond, we zullen hem zo missen”.
We leven dicht op elkaar, verschillende karakters, verschillende religies, verschillende soorten. Er zijn zoveel verschillen, maar we leven allemaal samen op deze aarde. Gaan we leren elkaar te respecteren?
Opnieuw leren omgaan met dieren
| Wij mensen kunnen gemakkelijker de brug slaan naar de verschillende diersoorten dan zij naar ons. Als het omgekeerde waar zou zijn, dan zouden de honden ons op zondagochtend wel staan te trainen in plaats van andersom. Leer zo kinderen ook hoe zij veilig kunnen omgaan met dieren zodat zij ook de lol kunnen beleven van het omgaan met dieren. |
Samenleven is te leren |
“De beschaving van een volk kan worden afgemeten aan de manier waarop zij met dieren omgaan.”
Mijn hond schrikt als een klein kind vanachter op ons af komt rennen, soms gillend en dan zijn handjes op het hoofd van mijn Akita legt. Het is speels en spontaan, maar het is een potentieel gevaarlijke situatie. Hoe moet het dan wel? Benader een hond rustig en zorg dat ie je kan zien. Vraag aan de eigenaar of je hem mag aaien. Laat hem aan je hand snuffelen en kijk hoe de hond reageert. Aai hem op zijn wangen, want een hond kan het erg onprettig vinden als een vreemde hem op zijn hoofd aait (niet elke hond heeft deze gevoeligheid zo sterk voor rangen en standen).
En mocht het na deze uitleg dan weer misgaan, dan hoop ik dat er wordt gekeken naar wat er is gebeurd in plaats van dat de hond zomaar wordt geliquideerd, zonder eerlijk proces!! De Partij voor de Dieren heeft in elk geval vanmiddag gezegd dat ze ernaar gaan kijken. Ze kon geen dierenadvocaat vinden maar als ik onderstaande quote lees op hun website, dan zijn ze in mijn ogen goed op weg.
Wat doet de Partij voor de Dieren nu eigenlijk?
“De Partij voor de Dieren heeft na het intrekken van de RAD enkele zorgen ten aanzien van de nieuwe situatie die per 1 januari 2009 is ingetreden. Iedere gemeente kan in haar algemene plaatselijke verordening (APV) eigen regels opnemen voor de omgang met mogelijk agressieve honden. Bovendien kunnen honden in beslag worden genomen wanneer zij agressief gedrag vertonen of dreigen te vertonen. De Partij voor de Dieren vreest voor onduidelijke situaties en willekeur en wil duidelijkheid over de criteria op grond waarvan opsporingsambtenaren of politieagenten een hond in beslag kunnen nemen. Tijdens het laatste overleg hierover met de minister, in december 2008, heeft de Partij voor de Dieren hier op gewezen.
De Partij voor de Dieren wil daarnaast dat alle honden die nu nog vastzitten een eerlijke kans krijgen op een nieuwe start. De honden die al maanden in de opvang zitten, worden niet uitgelaten, hebben geen contact met andere honden of met hun eigenaren. Vanuit de situatie waarin ze nu worden gehouden maken zij waarschijnlijk geen schijn van kans om te slagen voor een risico-assessment.
Resocialisatie en gedragstraining moeten mogelijk zijn om alle honden een eerlijke kans te geven. De Partij voor de Dieren pleit daarnaast voor het behoud van mogelijkheden voor een contra-expertise of second opinion bij het uitvoeren van een gedragstest.
Bijt ie? Nee, maar hij kan heel hard gapen.
Bovenal dringt de partij aan op het invoeren van verplichte gedrags- en opvoedcursussen om het probleem bij de bron aan te pakken. Hondeneigenaren zijn in grote mate verantwoordelijk voor het gedrag en de opvoeding van hun hond. De oorzaak van bijtincidenten ligt vaak in een slechte opvoeding en derhalve zouden eigenaren, zeker bij vermeende agressieve honden, verplicht moeten worden om gehoorzaamheid- en gedragscursussen te volgen.”
De RAD had als doelstelling het aantal bijtincidenten te verminderen en is daarin gefaald. Dieren met bepaalde uiterlijke kenmerken mochten onder die regel niet worden gefokt. Ook kon een lieve gezinshond die geen erkende stamboom kon overleggen worden afgemaakt. Discriminatie op basis van uiterlijk heeft nog nooit iets goeds gebracht dus dat de RAD geen positief resultaat heeft geleverd is geen verrassing.
Wat ik nog wil aanvullen op de twee punten die de Partij voor de Dieren al noemt (kans op rehabilitatie en opvoedcursussen voor de hondenbaasjes) is om behalve tekenen, kleien, muziek maken en schrijven ook op school te leren (en daarbuiten) hoe je met dieren moet omgaan. Dieren kunnen een kind zoveel bieden. Het zou jammer zijn ze dat te onthouden.
Wil je meer lezen over honden en wat erbij komt kijken? Bezoek dan eens VanPupTotHond.nl en vergeet je niet in te schrijven voor de hondenkrant voor gratis extra’s (voor hondenbaasjes en hondenliefhebbers).
{ 2 comments… read them below or add one }
Meer info over de dierenadvocaat in Zwitserland:
The lawyer who defends animals
Update 8 maart 2010:
De Partij vd Dieren gaat, naar voorbeeld van het referendum in Zwitserland, de weg vrijmaken voor een dierenadvocaat.
In het kanton Zürich hebben dieren sinds 1992 al recht op juridische bijstand. Het referendum dat zondag 7 maart 2010 werd gehouden, had betrekking op de andere 25 kantons in het land.
De raadsman die de dieren in Zürich vertegenwoordigt, is Antoine Götschel. Hij heeft gepleit voor honden, katten, koeien, schapen en een goudvis. ”Dieren zijn een van de zwakste partijen in de samenleving en ze moeten beter beschermd worden. Het is een soort strijd voor een minderheid die gesteund moet worden”, aldus Götschel.
Götschel krijgt voor zijn werkzaamheden jaarlijks omgerekend 53.000 euro betaald. Dat is weliswaar een bescheiden bedrag voor een advocaat, maar de regering vreesde voor de financiële consequenties als een landelijk systeem van dierenrechtadvocaten zou worden ingevoerd.
Ook de machtige boerenlobby in Zwitserland heeft zich verzet tegen het initiatief. Ze vreest dat veehouders te veel rekening moeten houden met het welzijn van de dieren.
Bronnen:
Zwitsers referendum dierenadvocaat op http://www.nu.nl
Interview met Marianne Thieme op Radio 1
Overigens was het argument van de Zwitsers om tegen te stemmen (30% stemde voor) dat: dieren worden al genoeg beschermd via de wet en een dierenadvocaat is niet nodig… maar ja, volgens die redenering zijn dan alle advocaten overbodig in de Westerse wereld.